Zoeken in deze blog

maandag 3 augustus 2015

Nieuwigheidjes in 2015

Voorjaar 2015....we hebben wel eens betere voorjaren gehad, maar dat mag de pret niet drukken. 
Er wordt gevaren maar wel met enige uitbreiding in de uitrusting! 



Ontbijt!!!!!
Ten eerste zijn onze maagjes erg gesteld op goed eten. Dus af en toe mag er een Coleman oven mee aan boord. In samenwerking met ons gastoestelletje dat wij los als aanvulling hebben, kunnen we dan heerlijke broodjes bakken of andere ovengerechten. Ik zeg wel wij, maar eigenlijk bakt Kapitein Henk de broodjes. Heerlijk gezeten op een " Really Useful Box" (die zijn naam eer aan doet, geloof mij!) tussen de kaartentafel en de keuken kan Henk lekker kokkerellen. Vroeger deed ik dat meestal maar de kapitein haalt de schade in!
Dank je wel voor de verwennerij Kapitein!!
Er zijn mensen die met de wonderpan werken, en wij hebben ook een variant daarop. Het enige nadeel van de wonderpan vind ik het feit dat hij zoveel ruimte inneemt. En de Coleman oven is plat opvouwbaar! Wel moet je een klein bakblikje meenemen en even oefenen om er mee te werken. Wil je er zelf een aanschaffen? Dat kan hier. 

Ik weet dat er felle tegenstanders zijn m.b.t. de losse gastoestelletjes, maar wij werken er veel mee en hebben nog nooit problemen ondervonden. Misschien dat goedkopere toestellen onbetrouwbaarder zijn dan die van ons, maar met enig gezond verstand gebruiken kom je een heel eind toch? Het grappige is dat we ons gastoestel nooit zelf gekocht hebben maar tijdens een vakantie in Zwitserland van een Nieuw-Zeelander hebben gekregen. De beste man moest weer met het vliegtuig terug naar huis nadat hij een aantal maanden met tent door Europa had gezworven. En hij kon niet zijn hele uitrusting meenemen. Hij vond ons een aardig gezin en doneerde dan ook diverse items. Leuk he? Dat is een andere reden om ons toestelletje niet weg te doen.  En in combinatie met onze Origo beschikken wij nu over 2 flexibele kookunits en dat bevalt heel goed!


De tweede aanwinst is een kachel. Doordat ik artrose heb, vinden mijn gewrichten kou en vocht niet meer zo heel prettig en hun protest bij het varen in het voorjaar of najaar maken het voor mij niet altijd even aantrekkelijk aan boord. Vandaar dat wij de uitrusting hebben uitgebreid met de beroemde " gloeiboei"! Een geweldige uitvinding trouwens, maar (eerlijk is eerlijk) ook wel een enorme sta-in-de-weg soms, daarom gaat hij niet standaard mee. Trouwens hondjes die zo dom zijn om over drijvende rietstengels te willen lopen, genieten ook erg van de warmte om de vacht weer droog te krijgen..
De tent die wij vanaf het begin al op de Lytse hebben, is een item dat absoluut niet meer van boord gaat! Het vergroot de leefruimte in druilerig weer enorm en stelt ons in staat om lekker buiten te zijn, maar wel droog. Het is de ideale ruimte om natte zeilpakken te laten drogen en vormt natuurlijk ook een hele praktische badkamer..... doordat het wat privacy verschaft. Tegen bedtijd is het de bergruimte voor alles wat we normaal overdag op het bed vervoeren. Kortom voor ons is de tent een absolute must!


Gelukkig is het niet altijd koud in Nederland, nee we hebben af en toe ook zon! We hebben dit jaar zelfs een paar keer zoveel zon gehad dat we graag wat schaduw wilden hebben in de kuip. Dan kunnen we de tent opzetten en de zijflappen open laten, maar dan houd je ook de frisse en verkoelende wind tegen. Vandaar dat Henk met behulp van pikhaak, uithouder, lijnen en mast en druil ons onvolprezen zonnezeiltje (ongeveer 15 jaar oud maar om de een of andere reden niet super veel gebruikt.....ahem, hoe zou dat komen?) heeft kunnen opzetten. Wat was dat een welkome uitkomst! Heerlijk de zon uit de kuip houden, maar wel van wind en uitzicht kunnen genieten. Zalig en niet duur. We hadden alles al en gelukkig zijn onze Drascombes uitgerust met een extra mastje!

Tsja.. wat is er nog meer veranderd op de Lytse? Niet zo heel veel op technisch gebied eigenlijk. Ze voldoet prachtig, zeilt op zich prima (behalve als er niet veel wind is...Weten jullie hoe de kustlijn van Lemmer eruit ziet? Ik wel! Heb er uren naar mogen staren..)

Hier en daar verandert er eens een lijntje, of een schroefje. De bakskisten worden ook jaarlijks beter ingedeeld. Maar in de basis zijn wij heel tevreden met onze Lytse Vilja!

Tot een volgende keer!
Groetjes, Liane

vrijdag 31 juli 2015

De andere aanwinst....

Ik denk dat iedereen inmiddels wel begrepen heeft, dat wij best wel bootjes gek zijn... daar hebben we ook niet echt een geheim van gemaakt. 
De Lytse Vilja heeft als thuishaven Terherne en wordt door ons gebruikt om heerlijke tochten mee te maken. Friesland is een fantastisch vaargebied, zoals de zomerbijeenkomst van 2014 wel bewezen heeft, maar ook het IJsselmeer en de Wadden worden regelmatig door ons bevaren. 

Omdat wij aan het Snekermeer wonen, beschikken wij over een sloep voor die dagen dat je niet echt lekker kunt zeilen. Ja die dagen bestaan!! Echt waar!! Als je een koppel gasten hebt bijvoorbeeld, die je niet allemaal in de Lytse kunt plaatsen... of als er geen wind is.. of als er heeeeeel veeeeeel wind is .... of als er wedstrijden worden gehouden en je wilt zo min mogelijk gezeur... Dus een sloep, wij hebben een Vioolsloep 630 die ons braaf naar allerlei leuke plekjes brengt, ons laat genieten van alle wedstrijden op het meer en zo. Maar ja.. het is geen zeilboot en al helemaal geen Drascombe! Bovendien zijn we gek op de Lytse maar ze is met weinig wind een luie zeilster en dat is niet altijd lekker als je rondjes op het meer wilt varen en ook niet in je sloep wilt rondtorren. 

Welk schip kan veel mensen herbergen, is een goede zeiler maar kun je in tijden van " nood" ook als sloep gebruiken? Die vraag heeft ons best een tijd bezig gehouden. 
Op de zomerbijeenkomst ergens in 2010 toen we Marken aandeden, hebben we ook een vaartochtje door grachten gemaakt. Wij waren toen te gast bij Antoine op zijn mooie Gig      " The City of London" en die heeft indruk gemaakt. Maar ja Gigs zijn er nou niet voor het oprapen. Omdat wij er niet uitkwamen, welke boot we dan wilden nemen, zijn we maar gewoon door gegaan met lekker varen in de Lytse en soms in onze Vioolsloep. 

Maar ook hier geldt weer: het kan soms raar lopen. Op een gegeven moment ben je aan het denken, zoeken, Googlen en met andere mensen aan het praten en dan kom je er achter dat die boot die zo een vreselijk diepe indruk op je heeft gemaakt, op zoek is naar een andere thuishaven. Het ondenkelijke was gebeurd, de City of London stond te koop!!!!!!!

Jullie snappen dat we hier niet heel erg lang over hoefden na te denken en na enig mailverkeer met Antoine mochten wij de City ophalen!


Hebben onze buren geen prachtig uitzicht zo?


 Vanaf 2014 ligt de City voor onze tuin aan haar touwtjes te dansen en nemen wij deze schoonheid regelmatig mee voor een lekker rondje varen, vaak ook met het hele gezin. Plaats genoeg immers! 
Henk, Peter (prachtige hoed niet?), Kimberley en Victoria
Zomerbijeenkomst 2014, wriklessen van Antoine
Maar Henk geniet er ook van om met wat meer wind met de City over het Snekermeer te " raggen" en te genieten van haar wendbaarheid en haar snelheid. We genieten van de City met evenveel plezier als van onze andere Drascombes, volgens Michel M. zijn wij inmiddels als een echte rederij geworden. Zelf houden we het er maar op dat er ooit een Drascombe museum wordt opgericht.....

woensdag 29 juli 2015

Terug van weggeweest!

Hoi hoi iedereen!

 Het kan apart lopen in blogland!

Was ik toch echt van plan om dit blog te stoppen omdat we klaar waren met het inbouwen van de Lytse Vilja, blijkt dat er nog steeds animo is om meer te lezen........ en dat werd door diverse mensen duidelijk gemaakt..

 Dus aan al die verzoeken wordt gehoor gegeven en ik zal weer nieuwe artikelen gaan posten. Wat is er de afgelopen jaren gebeurd? Heel veel!

 Ten eerste is het zeilen met een Drascombe zo goed bevallen dat we onze vloot wat hebben uitgebreid. Onze jongste dochter Victoria en haar vriend Peter zijn voorzichtig begonnen met zeilen en waar kun je dat beter in doen dan in een Drascombe. Zij beschikken dan nu ook over een hartstikke leuke boot, een Lugger genaamd Pluvier!
De Pluvier is afgelopen winter lekker gepoetst, opgeknapt en hier en daar geschilderd.





Glimmend geschilderd

De Pluvier heeft al wat mijlen op haar log staan, maar eigenlijk zie je dat niet aan de buitenkant en zeker niet na de schilderbeurt van de kajuit deze zomer. En nee, een lugger is meestal niet met een kajuit uitgerust maar deze wel! En dat is best bijzonder, ook omdat de havenmeester die deze kajuit erop plaatste er een mooi werkje van gemaakt heeft!
Kapitein Peter relaxed op weg naar de thuishaven.















Pluvier heeft op dit moment als thuishaven Den Helder, waar de schipperse haar opleiding aan het afmaken is. De kajuit komt goed van pas om de spullen aan boord droog te houden. Om te slapen is de kajuit helaas ongeschikt, maar daarvoor hebben we de beschikking over een tent.


De Pluvier op weg naar Texel
Hier zijn we onderweg naar Texel in het eerste jaar dat we de Pluvier hadden. Helaas ging dat niet helemaal zonder kleerscheuren en zijn we een aantal mijlen uit de kust van Harlingen het zwaard verloren. Ik moet zeggen dat Victoria en Peter zich op dat moment als echte Drascombe-vaarders hebben bewezen! Op eigen kracht en zonder hulp zijn ze de haven van Texel ingevaren en keurig in een box gaan liggen! De volgende dag zijn we met zijn vieren op de Lytse naar Terherne gevaren (ja dat kan maar is wel heel knus, zeker bij wat hardere wind en zo...). De Pluvier is met een trailer opgehaald, gerepareerd en gedraagt zich sindsdien voorbeeldig!

En Henk en Peter kijken alle touwtjes, bevestigingen en lijnen dubbel na!

Prachtig gezicht: de beide bootjes bijelkaar!



Het is beregezellig om met de twee bootjes een tochtje ergens naar toe te maken en onderweg gezellig samen te eten!


Deze zomer







De Pluvier gaat regelmatig voor een dagje even op en neer naar Texel, waar je trouwens heerlijk garnalen kunt eten, heb ik mij laten vertellen! En voor zo een klein ding is ze bijzonder pittig!
Net als alle andere Drascombes kun je haar goed trimmen en gedraagt ze zich super in golven, stroom en harde wind. Er is zelfs al een keer ruim 8 (!) knopen op de snelheidsmeter geklokt! En inderdaad, alles liep mee: stroom en wind.

Een klein nadeel van de Pluvier: ze zeilt best wat vochtig en slapen met zijn tweetjes voor langere tijd is wat lastig. Maar net zoals voor andere uitdagingen zijn hier oplossingen voor gevonden: een nieuw zeilpak en de Lytse lenen voor de lange vakantie .........

maandag 2 mei 2011




Hier is onze Mik.. nu 4 weken oud en hij begint al een echte vent te worden! Is dit een mooi maatje op de boot of niet?

Iemand al enig idee welk merk dit is??

zondag 17 april 2011

Onze nieuwe steun....



Henk met het nieuwe bootsmaatje



Gisteren hebben we ons eerste bezoek aan de fokker gebracht en kennis gemaakt met

MIK

op de foto's hier 13 dagen oud. Rond 27 mei mogen we hem ophalen, dus de Smiscruise is nog een beetje te vroeg om Mik in het echt voor te stellen.
Maar aangezien onze jongste dochter, Victoria, het wel ziet zitten om over de Wadden te gaan zwerven met paps, is er een grote kans dat zij wel (deels) meevaren.





en hier knuffelt Kim lekker met Mik

woensdag 9 maart 2011

Een nieuwe bootsmaat in de maak.







Onze Kelly...






Zoals ik in een eerder blog bericht al meldde, is in september 2010 onze oude trouwe bootsmaat Kelly overleden. Ze is 14 jaar geworden, een respectabele leeftijd voor een viervoeter, maar toch.. we hadden haar best nog wel wat langer willen laten meegenieten van de Lytse Vilja.


De eerste maand na haar overlijden, hield ik het nog wel uit zonder hond. Henk en ik hadden immers besloten om een tijd lang zonder viervoeter verder te gaan, zodat we onze handen vrij hadden voor onze boottrips, kampeeruitjes etc.
De tweede maand ging ook nog wel, maar de derde maand sloeg de afwezigheid van een hond in alle hevigheid toe. Bij mij dan he.. Henk had er wat minder moeite mee.

Toen kwam de sneeuwval, de koude en bleef ik lekker binnen bij de kachel.. zonder hond en met toenemende stijfheid en andere ellende in mijn lijf. Aangezien ik artrose heb, is beweging essentieel voor mijn lijf, ik moet immers zo mobiel en soepel mogelijk blijven. Maar ik was met geen 10 paarden naar buiten te krijgen .. en gek genoeg, vroeger lukte het wel met 1 hondje...dan ga je nou eenmaal wel naar buiten, je hebt geen andere keus. Dus… jawel, er komt weer snel een hond. Yippee!

Henk en ik hebben lang gediscussieerd over honden. Welke hond? Hoe groot? Wat moet de hond kunnen, leuk vinden etc? De antwoorden op deze vragen waren niet zo moeilijk.
Een makkelijk (in ieder geval in vergelijk met een Bouvier en Parson Jack Russell) te trainen hond, die water leuk vindt, zelfstandig op en over boten kan lopen en springen. Een maatje groter dan Kelly maar nou ook weer niet een type Labrador. Hond en baasjes moeten immers bijelkaar in de Lytse Vilja kunnen slapen en een Lab neemt toch echt wel veel plaats in, als ik kijk naar de hond van onze vriendin.








Onze trouwe logeehond, Beau...







Welk ras is het geworden? Ik zeg het lekker nog niet. Maar het is wel een bekend hondje voor Drascombianen. Het type heeft zich echt op Drascombes bewezen, is een tikje eigenwijs maar wel bereid om voor de baas te werken. Misschien herkent iemand het ras aan de hand van de bijgevoegde puppy foto (niet van onze hond, die moet nog geboren worden)….








dit is een foto van een eerder nestje bij de fokker, De Altforsterhof.







En anders zullen jullie in de loop van het jaar onze nieuwe bootsmaat life kunnen bewonderen of via foto’s op dit blog.

De zon schijnt af en toe

De zon schijnt…af en toe en dat brengt de boot-kriebels weer op volle sterkte. Henk is afgelopen winter bezig geweest met het verbeteren van de Lytse Vilja, voor zover dat nog kon. Hij heeft de keukenkastjes verbeterd, waardoor het geheel veel overzichterlijker is geworden.



Zo zag de kast er eerst uit, veel opbergruimte, maar lastig om dingen terug te vinden.








Zodra Lytse Vilja weer in het water ligt, zal ik foto’s en beschrijvingen plaatsen op dit blog.

Ook ik heb de wintermaanden niet stil gezeten. Of eigenlijk ook weer wel, terwijl ik aan het denken was over het nieuwe vaarseizoen.

Ik ben nog steeds stuurvrouw in opleiding, dus voor iedereen geldt nog steeds, geef Lytse Vilja ruim baan mochten jullie ons tegenkomen. Eenmaal veilig aan de kant of op de droogval plek, is bezoek natuurlijk van harte welkom. Ik heb wel weer mijn oude kennis opgefrist qua vaartechniek, dus het moet beter gaan dan vorig jaar. Grinnik!



Bannock in de pan..








Vorig jaar hebben we heerlijk genoten van diverse tochtjes en van het experimenteren met en in de boordkeuken. Sommige experimenten vielen zeer goed uit, andere een stuk minder, door diverse oorzaken.

Omdat ik echt niet een keukenprinses ben, die altijd in de keuken wil staan, besloten we afgelopen zomer om te experimenteren met pastamaaltijden van een bekend kant- en klaar maaltijden merk. Gewoon voor het gemak. We gingen er optimistisch van uit dat alle oude allergie-perikelen (geur en smaakstoffen, diverse voedingsmiddelen, conserveringsmiddelen) die we hadden, wel achter ons zouden liggen.
Helaas voor mij, bleek al heel snel dat mijn allergie voor bepaalde dingen eerder erger dan minder is geworden. .. mijn maag en darmen zijn goed van streek geweest en dat combineert slecht met een Drascombe Drifter en harde wind op het Wad. Interpretaties van deze tekst vallen trouwens buiten mijn verantwoordelijkheid….!


Van de winter bedacht ik mij dat ik ongelooflijk d…. ehhhh.. niet slim ben geweest, door die maaltijden te kopen. Ik kan immers zelf kant en klaar maaltijden maken, dat doe ik al tijden voor onze kampeertrips, dus waarom niet voor op de boot?
Tsja, eerlijk gezegd kan ik tot op heden daar geen goed antwoord op geven! Maar de slechte afloop van het experiment met de kant en klaar maaltijden geeft mij nu wel voldoende inspiratie voor een serie artikelen over het zelf maken van makkelijke maaltijden voor aan boord (MMAB’s ).

Houd daarom het blog Drascrumbs in de gaten voor de tips en artikelen. In de loop van de tijd zullen er recepten komen van mijn prijswinnende chilli (ja echt, ooit in een grijs verleden heb ik aan een Waterkampioen receptenwedstrijd meegedaan en ben ik in de top 3 geĆ«indigd!), onze favoriete pastarecepten EN onze MMAB’s.